Deel IV De Alpen 

 

1. Thonon-les-Bains tot Contamines de Montjoie - van 23    juni-2008 tot 4 juli-2008

2. Contamines de Montjoie tot Modane - van 17 augustus- 2008 tot 30 augustus-2008

3. Modane tot Briançon van 27 juli-2008 tot 30 juli-2008

    Briançon tot Larche van 3 juli-2007 tot 7 juli-2007

4. Larche tot Nice van 17 juni-2009 tot 26 juni-2009


Zo je ziet aan bovenstaande data hebben we de Alpen niet in chronologische volgorde gelopen. Dat had diverse redenen.

Na de Jura, die moeizaam verliepen door het slechte weer en een energiegebrek i.v.m. medicijngebruik, wilde ik mezelf testen of ik de hoge Alpen wel zou kunnen lopen, vandaar dat we 5 dagen begonnen waren vanaf Briançon tot Larche.

De andere 4 dagen van Modane naar Briançon deden we omdat we zo verdrietig waren om onze hond, die gestorven was en die met ons had meegelopen van Pieterburen tot het Meer van Genève, èn van Briançon naar Larche.

Omdat we nu wonen aan het Lac de Serre Ponçon, is het voor ons niet zo klere ver rijden.

Lees zeker het verhaal over de refuges, verderop op deze pagina, voordat je met de Alpen begint

 

Beste tijd:   Als je in de Alpen gaat lopen moet je rekening houden met het volgende:

Er kan nog lang sneeuw liggen hoog in de bergen. Vaak nog tot eind juni, soms zelfs tot begin juli. Sommige passages zijn dan zeer lastig en zelfs gevaarlijk, of zelfs onmogelijk. Als het in Nederland al voorjaar is, is het in de Alpen tot eind mei nog winter. Mensen vergissen zich hier vaak in. Ze denken: mooi weer in mei in Nederland, kom we rijden naar het zuiden, dan is het vast al zomer. Nee, je hebt te maken met de hoogte en een bergklimaat.

Voor foto's van de Alpen zie Els Beelen wandelverslagen.  http://members.home.nl/elsbeelen


De refuges hoog in de bergen zijn meestal alleen open van half juni – als het sneeuwvrij is – tot half september.

Sommige campings zijn alleen in juli en augustus open. Informeer je voordat je de tocht gaat lopen, anders kan eten en slapen een probleem worden.
In de zuid-Alpen is juni de maand met de meeste onweersbuien. 

Vanwege mijn energieprobleem (40 jaar schildklier patient) konden we nooit vooraf refuges bespreken, want ik wist niet of ik die zou halen, en bovendien wilden we onze vrijheid behouden, genieten van de tocht, zonder stress om ergens te moeten zijn. Wildkamperen is dan een goede mogelijkheid. Het wordt veel gedaan en is heel normaal in de Alpen.

De looptijden in het boekje zijn zeer optimistisch.
Die gaan meestal uit van 4 km per uur. In de meeste gevallen zijn de paden zodanig, dat je dat bij lange na niet haalt. Houdt daar rekening mee.
Houdt globaal 6 uur per dag wandeltijd aan volgens het boekje. Met rusttijden erbij heb je dan een goed gevulde dag. We keken hooguit een halve dag vooruit. In noodgevallen konden we altijd wildkamperen.

In het voor- en naseizoen is er meestal wel plaats in de refuges, gîtes, of hotels. Vanaf half juli tot half augustus wordt het lastig. Dan zitten alle refuges en gîtes in de bergen stampvol, al dagen of weken van te voren.


Deze refuge is spectaculair en vrij nieuw. Hij ligt aan de Italiaanse kant van Tour du Mont Blanc.
Ik durf hier 's nachts echt niet uit te stappen voor de wc....

Binnenkant refuge

Refuge de Furfande. Hij is gelukkig in 2015 geheel vernieuwd.                              


Refuges
Na de ervaringen op de GR 5, de GR 52 en de GR 58 wil ik graag het volgende kwijt over refuges:
Je moet altijd cash betalen, er is geen pinautomaat. Houdt hier rekening mee voordat je je tocht begint.
Refuges waren van oorsprong bedoeld om de wandelaar in nood op te vangen. De laatste 25 jaar is het gewoon een commerciele horeca geworden, waar snel geld verdienen hoog in het vaandel staat, want het seizoen is uiterst kort.
Vooral Fransen gaan graag en regelmatig met een clubje vrienden een paar dagen de bergen in en lopen daar een rondje en boeken enkele refuges. Ze komen het liefst per auto over een klein paadje, zodat ze niet al te lang hoeven te lopen. De refuges boeken graag deze klanten, ze leveren meer op als die enkele sukkelige wandelaar die zich afpeigert op een hele route. Zeer begrijpelijk van één kant. Voor niets gaat de zon op.

MAAR

Als je nu in een refuge vraagt wat het weer doet, de volgende dag, dan krijg je geen antwoord. 
Waarom niet? Omdat ze alles volgeboekt hebben, en de gasten van vandaag moeten weg, anders is er geen plaats voor de volgende groep. Ook al slaat het weer om in de bergen, de gasten worden de bergen ingejaagd, er is de volgende avond geen plaats voor jou. Sneeuw en ijs, het zal ze een rotzorg wezen.
In het seizoen is alles maanden tevoren volgeboekt en betaald. Afzeggen is er niet bij, want, ook al heb je mobiel internet op je telefoon, je hebt geen bereik, tenzij je een hele dure satelliettelefoon bij je hebt. Als je het niet haalt, dan ben je gewoon je geld kwijt.

Het eten is in de hooggelegen refuges zozo. Dunne bonensoep, klein beetje vlees en pasta. Vooral veel pasta. (Natuurlijk kom je ook wel eens goede uitzonderingen tegen.)
De helikopter heeft de voorraad in het begin van het seizoen afgeleverd en ze moeten er maar mee zien uit te komen. Hoe verder in het seizoen, hoe dunner de soep –letterlijk.
Brood is per definitie oud. Het wordt gebracht op de rug, lopend of per crossmotor, indien mogelijk. Of in een jeep, die over heel slechte paden naar boven komt kruipen. Per paard, hebben we ook al gezien. Daarom kost een blikje cola of een biertje ook zo veel. Afval afvoeren, hetzelfde verhaal. Je moet ook altijd je eigen verpakkingen meenemen.

Douchen kost geld, als ze water kunnen warmen via zonnepanelen. Koude douche is vaker aanwezig. Het probleem met de douche en het toilet is het afvalwater. Via putten wordt het ter plekke weer in de natuur teruggebracht.

Je ligt met velen, soms 50 personen, in één ruimte, meestal de zolder, onder de houten dakplankjes of in een soort koeiehok, in de stellingen van IKEA in twee of drie lagen boven elkaar. Matrasje aan matrasje met soms heel smalle en dunne matrasjes. De kussens worden elke dag door andere mensen gebruikt en eenmaal per seizoen gewassen. Voor de dekens geldt hetzelfde verhaal. Zorg dus voor eigen spullen en een hoofdlamp of zaklamp (niet anderen beschijnen midden in de nacht).
Oppassen dat je niet van het laddertje afflikkert midden in de nacht in het donker, want dan wordt iedereen wakker. Je hebt ook grote kans om met je kop  tegen een balk aan te butsen. 
Alle ramen doen de Fransen 's nachts potdicht en het meurt, snurkt en reutelt behoorlijk in die ruimte, dus oordoppen inpakken.
Privacy nul, uit- en aankleden ten overstaan van wildvreemden, wassen aan één of twee zielige kraantjes buiten of halfbuiten idem. Toilet staat meestal 50 m buiten de refuge. 
Voor het geheel, d.w.z. demi-pension = maagvulling 's morgens en 's avonds + slapen betaal je al gauw  50 euro per persoon per nacht.

Zo, ik haal even de romantiek van de refuges onderuit, maar het is de realiteit.

Twee keer zijn we een stel tegengekomen, die gingen lopen en kozen voor refuges voor hun huwelijksreis. Lijkt ons een zeer slechte keuze.
Refuges zijn een noodzakelijk kwaad, als er geen andere oplossing is.
Bivak in eigen tent is veel prettiger, maar dan wordt je rugzak wel zwaarder. Soms is bivakken verboden op sommige plaatsen - nationaal park- of site classé. Bijv. Lac d'Anterne. Soms is het weer te slecht om te bivakkeren. Dan moet je wat. Dan valt de keuze op een refuge.

Eind juni en na 20 augustus heb je vaak geluk. Dan zitten de refuges niet vol en kan je zomaar overnachten als je langs loopt. Van half juli tot half augustus heb je daarop geen schijn van kans. Dan is alles vol, vol, vol.

Vaak kan je echter wel mee-eten en in overleg je tent in de buurt opzetten, soms tegen een kleine vergoeding. Je moet soms wat, want je kan ook niet voor 14 dagen eten meesjouwen, al is het nog zo lichtgewicht. Restaurants en supermarkten zijn de grote afwezigen hoog in de Alpen.
Gîtes zijn beter dan refuges en ook luxer. Ze hebben slaapkamertjes voor 6 à 8 personen, zitten lager in de bergen en zijn per auto (moeizaam) bereikbaar,waardoor ze beter eten serveren. Als je kan kiezen tussen een gîte of een refuge, dan ben je in een gîte veel beter af. Met een hond ben je in een refuge of gîte meestal niet welkom. Wèl in een hotel. Maar er staan helaas weinig hotels hoog in de bergen langs je looppad.