GR 51 Balcons de la Méditerranée


Dit pad liep oorspronkelijk van Menton naar Marseille, net boven de kust. Ideaal pad om in april/mei of in september/oktober in stukjes te lopen.

Het hele pad is helaas hier en daar verloren gegaan door de aanleg van snelwegen of door uitbreiding van de steden en luxe villawijken.

Een stel Zwitsers echter hebben de moeite gedaan om zoveel mogelijk krenten uit de pap te beschrijven in de Rother Walking Guide "Côte d'Azur" door Daniel Anker, te koop bij Het Landschap - Kleine Berg - Eindhoven.
Ook via internet www.landschapreisboekwinkel.nl

Het pad is ook keurig rood/wit gemarkeerd en goed in dagetappes te lopen, want het openbaar vervoer van bus en trein is zeker niet slecht in de Alpes Maritimes. Het verkeer per auto is niet bepaald een feest en parkeren in steden als Menton en Nice is een regelrechte ramp.

Het beste is om een centrale overnachtingsplaats te kiezen voor een aantal dagen. Daar ook je auto te laten staan en dan met openbaar vervoer je wandelingen te maken met een kleine dagrugzak met lunchpakket, water en regenjas.

In het boekje staat 44 wandelingen goed beschreven en met een blauwe IGN kaart ernaast kom je ver. Wil je toch persé de hele tocht in één keer lopen met grote rugzak, dan moet je bij nr. 45 kijken, maar in de praktijk valt dit niet mee. De tussenstukken zijn niet altijd even fraai.
Het is jouw keuze. Wij doen een paar mooie wandelingen.


16 april, 2012  
Menton

De camping staat slecht aangegeven. Vanaf de tolweg moet je Menton inrijden en vóór een spoorbrug naar links. Na een best wel lastig smal en steil pad met de caravan kom je uiteindelijk bij de camping van Menton. Deze is zeer fraai gelegen boven de stad in een oude olijvengaard en zelfs met zicht op zee.

Met vele trappen kan je te voet naar de binnenstad, de boulevard en naar het treinstation, alsmede het busstation bij het treinviaduct.

Het nadeel van deze camping is dat hij in 1936 is aangelegd en het sanitair is van dezelfde datum, dus echte oude meuk. Ze zouden dit eigenlijk moeten afkeuren en heel snel moeten vernieuwen. Maar goed, we redden ons wel.

We hebben afwisselend regen en zon en het is niet al te warm. We gebruiken de dag om de bus- en treinverbindingen uit te zoeken.

300 traptreden naar beneden en een kwartiertje verder sta je bij de trein. Het busstation is 5 minuten korter lopen. Daarna weer 300 traptreden omhoog, om soepel te blijven.


17 april, 2012  wandeling 4 - Menton tot St. Agnes - dag 1

Wandeling 1 van het boekje is meer als 8 uur lopen en dat is de laatste etappe van de GR 52, die hebben we al gedaan in juli, 2011 van Sospel naar Menton. Zie hoofdstuk GR 52.

Na 3 minuten treinen staan we op station Menton-Garavan. We beginnen al om 8.15 uur en we hebben een prachtige dag vol zon en blauwe lucht.

Eerst steil tussen de huizen door omhoog via allerlei trappetjes en smalle weggetjes tussen ommuurde tuinen. We kennen de weg nog goed van vorig jaar. (GR 52)

Onder de A 8 door en langs de agapanthustuin en dan knettersteil de helling op van de Alpen Maritiem. Nu omhoog met een dagrugzakje loopt een stuk gemakkelijker als met zo'n grote zware rugzak over rolkeitjes naar beneden. Ik ben toen wel 5 x gevallen. Nu heb ik meer grip, want ik heb ook spiksplinter nieuwe bergschoenen aan.

Bij het Plan de Lion komt de splitsing tussen de GR 52 en de GR 51. We kunnen op de steile helling het pad van de GR 52 totaal niet meer terugvinden.


We dalen prachtig af naar Castellar, waar we rond 11.30 uur aankomen bij een terrasje om koffie te drinken. Daarna dalen we verder af naar Monti. Dat is nog een heel eindje. Dan de autoweg naar Sospel oversteken en even de route zoeken. Vervolgens flink omhoog naar St. Agnes, het hoogst gelegen dorp aan de Middellandse zeekust in Frankrijk.

Halfweg even picknicken met fraai uitzicht. 

Het pad is niet druk. Wij zijn de enigsten. Na 15 km komen we om 15.30 uur aan bij St. Agnes. Ik ben best wel moe, maar ik wil toch doorlopen naar Gorbio. Koos verrekt het. Het is inmiddels gaan plenzen en hij wil niet verder.
Tja, dan maar ruim een uur wachten op de bus, ergens onder een afdakje. We staan buiten het dorp, want dat is nog verder omhoog. Daar gaan wij nu niet naar toe in dit weer.

Als het minibusje eindelijk komt, hebben we alleen nog een staanplaats, want hij zit vol met ouderen. Pech gehad.

In Menton weer 300 traptreden omhoog en bij de caravan is het weer droog.Het was een prachtige wandeling met fraaie uitzichten over de Middellandse Zee en zeer afwisselend. Echt een aanrader. 


18 april, 2012  Wandeling 5 - St. Agnes naar Monaco - dag 2

Met de bus à 1,- euro p.p. gaan we naar St. Agnes. Het is wederom een minibusje, maar nu hebben we wèl een zitplaats. We stappen om 10.15 uur uit. Het busje gaat maar 3 x per dag en we konden helaas niet vroeger starten.


Nu eerst maar even rustig het stadje bekijken en we gaan ook helemaal naar boven naar de kasteelruïne. Veel trappen. Het uitzicht van bovenaf valt zwaar tegen en er komen weer hele zwarte wolken aan. Oh nee, hè, niet wéér regen, want daar komen we niet voor. Het blijft droog en we vinden ons pad via een oude Romeinse weg door een paardenwei omlaag naar Gorbio.

Gorbio ligt prachtig en hier is het weer stukken beter. St. Agnes ligt hoog (670 m) en krijgt vaker kou en shitweer. In Gorbio pakken we een terrasje met koffie. Als we het dorp bijna verlaten hebben staat er een picknickbank op een picknickplaats en dat is prima om ons boterhammetje op te eten.

Daarna gaan we omhoog naar Col de la Coupière en zien we de A8 onder ons in een tunnel verdwijnen. Vervolgens gaan we verder omhoog naar Col du Mont Gros. Hier is de brandweer aan


het oefenen met 5 grote wagens, die op een smal randje moeten keren en manoevreren. Zij liever als ik. Doodeng.

Dan lopen we via een saaie asfaltweg langs radio Monte Carlo en ook nog langs de golfcourse van Monte Carlo. "Zag Sjors lust je boomschors? Nee, Lex, alleen triplex" dat soort kouwe kak. Het saaie pad gaat verder en dan plotseling naar rechts afslaand, gaan we over een fraai bospad met veel wroetsporen van wilde zwijnen naar Col de la Guerre en Mont de la Bataille. Daarna dalen we verder af naar La Turbie. Hier staat een heel lelijke ruïne van een Romeins kasteel.

Nu moeten we helaas een stuk langs de snelweg lopen en dan is het nog een heel eind naar Eze.
We besluiten dat maar niet te doen, gezien de tijd, want het is al 15.30 uur. Er is een kortere weg naar Monte Carlo volgens het boekje. We kunnen het pad niet vinden. De dame van de kaartverkoop van het lelijke monument van keizer Augustus biedt uitkomst. Hierdoor kunnen we na enige moeite het Romeinse pad vinden: Sotto Baou.

Eindelijk vinden we de weg, maar hij is geblokkeerd met een hek. De weg is gestremd. Shit, wat nu?
Gewoon doorgaan. Echt weer typisch Frans. Ooit was een boom omgevallen. Die hebben ze plat gezaagd en vervolgens vergeten ze het hek weg te halen.

We stappen langs het hek en vinden een schitterend pad. Op een zeer verrassende manier lopen we naar het centrum van Monte Carlo. Heel simpel alsmaar rechtuit. Geweldig. 

Zo zullen niet veel toeristen Monte Carlo zien.

Op een gegeven moment nemen we op straat de lift naar - 14!!! Dus 14 etages lager. Verdomd, we staan op het zeer fraaie en luxe station van Monaco. Binnen een half uurtje zijn we weer in Menton. Super.

Nog  300 traptreden omhoog en we kunnen nog even in de zon zitten.


19 april, 2012 - Wandeling 6 - Eze - Mont Bastide - Eze, rondje rond -  dag 3

In het boekje staat 3 uur, maar we doen er 5 uur over. Het is nogal steil omhoog en omlaag, dus het loopt niet snel.

Prachtige route van 5 km. Route de Nietsche - route de Mont Bastide - afdalen over route de Caricart en tenslotte over route de Savaric. Echt een balcon de la Méditerrannée.


We doen vandaag het rondje Eze. Volgens Koos is Eze niet leuk, maar ik wil het toch zien. We pakken de trein naar Eze-bord-sur-Mer. Verdorie, de rotsen zijn erg steil hier. Rechtop vanuit zee. Het station ligt zowat in het water en we kunnen op de steile, rechte rotswand geen pad ontdekken naar boven. Toch moet hij er zijn. Het is weer een oud ezelpad, het Nietschepad geheten. Volgens ons ligt het pad er al veel langer als de datum dat Nietsche geboren werd.

Halfweg het pad, gaan we op de trappen eerst maar picknicken onder de paraplu, want het regent helaas. Het zal vandaag nog 5 x regenen, maar het zijn gelukkig buien, afgewisseld met droge periodes.

Na ruim een uur komen we in Eze aan. Inderdaad, het is nèt Valkenburg, vol toeristen, restaurantjes en prullaria. Het enige interessante is misschien de tuin langs de ruïne op de top, maar dat kost 6,- euro per persoon en is verboden voor honden, dus we hebben pech. Dat is nu eenmaal de consequentie als je de hond meeneemt.

We lopen Eze uit, gaan linksaf langs de drukke N7 tot waar de weg in de tunnel verdwijnt. Hier gaan we rechts een klein steil padje omhoog naar de Mont Bastide. Ineens zitten we op een echt bergpad, recht boven zee. Smal, steil en een klein stukje een beetje eng. Je loopt echt   op een randje boven de zee, die diep onder je ligt. Gelukkig wordt het pad snel weer breder. Na enkele slingers komen we uiteindelijk op de graat. Deze is breed en geeft een prachtig uitzicht. Jammer alleen, dat het weer regent. Zodoende zijn de foto's met uitzicht op Eze niet zo fraai. We lopen echt op de top boven zee en er is hier geen mens.


Daarna lopen we  via een smal en steil paadje weer helemaal naar beneden naar het station aan zee. Gelukkig nèt op tijd, want het begint hevig te onweren. Het hele pad is maar 5 km lang, maar het is niet eenvoudig en je hebt er veel tijd voor nodig. De wandeling is zeer de moeite waard.

20 april, 2012 Wandeling 7 - Cap Ferrat schiereiland - dag 4

Een mooie, gemakkelijke, doch verrassende wandeling aan zee. Helemaal plat. We nemen vandaag de trein tot station Beaulieu sur Mer. Het is echt prachtig weer vandaag. We hebben de bergschoenen en stokken op de camping gelaten, want we gaan 13 km plat lopen rondom Cap Ferrat.

Op dit eiland wonen uitsluitend mensen, die geld te veel hebben. Ze wonen achter hele hoge hekken met bordjes als "zeer gevaarlijke hond" en "terrein bewaakt". Ze hebben minstens 2 perdjes voor de deur (Ferrari's). Verder nog een lompe 4 x 4 en een platte cabrio 

of wat Porches of zo. Ons interesseert het weinig.

Wij hebben geen 4 miljoen voor een huis met tuin om achter een hoog hek eenzaam achter de geraniums te gaan zitten. Je wordt er niet gelukkiger van.

Wij lopen fraai het eiland rond, pal aan zee. Bij de vuurtoren stinkt het. Hier komt het riool in zee.We lopen door en zien om de bocht prachtig Nice liggen vanuit zee. Er ligt ook een heel groot cruiseschip. Ook daar hoef ik niet op. Lijkt me heel saai.Via de luidspreker worden allerlei mededelingen   rondgeblèrd. Bah, bah, geen rust.



Wij zien een herkenbare bult boven Nice: de Mont Chauve. De laatste bult van de GR 5, voordat je moest afdalen en Nice moest doorkruisen.

Leuke wandeling deze. Gemakkelijk, maar heel verrassend.

Aan het eind van de rit neemt Koos een paar biertjes en ik een cola en een ijsje. Warme dag vandaag. Daarna weer retour per trein naar Menton en dan nog weer 300 trappen omhoog...


21 april, 2012 - Wandeling 9 - Mont Macaron  rondje om - dag 5

We komen tot de conclusie dat de GR 51 niet van A tot Z goed te lopen is. In de loop der tijden is hier te veel veranderd door de expansiedrift van de steden. Pak je echter de krenten uit de pap van het boekje, dan kom je op zeer verrassende plaatsen en ga je over leuke paden.

Vandaag gaan we het rondje doen van de Mont Macaron, vanuit Tourette-Levens. Dit is een leuke, verrassende en groene wandeling op kleine paadjes zonder asfalt. Wel een unicum in dit gebied zo vlak bij Nice.

Eerst moet je vanuit Menton met de auto via de tolweg A8 naar Tourette-Levens rijden, ga niet via de kust. Via de kustweg en dwars door Nice, ben je zeker anderhalf uur kwijt. Nu doen we het in 40 minuten.
De kloof die je rijdt vanaf de tolweg naar Tourette-Levens is zeer fraai en spectaculair.
Er is een groot parkeerterrein achter de Mairie (gemeentehuis).

Als we het parkeerterrein aflopen, gaan we iets naar links, dan omhoog en vervolgens rechts, een beetje naar beneden. We lopen door een zeer groen dal eerst naar beneden en dan omhoog over, jawel, weer een oude Romeinse weg naar de Col de Châteauneuf. Vanaf hier heb je een fraai gezicht op de dik besneeuwde toppen van de Mercantour. Dan gaan we 


via een klein paadje verder omhoog naar de grote, deels overgroeide ruïne van een enorm complex, het Châteauneuf. Ooit een heel dorp geweest. Nu helaas geheel vervallen. Daarna lopen we verder omhoog naar de 

Mont Macaron op 806 m.


Vanaf hier heb je een zeer fraai uitzicht op Nice, de Middellandse zee en de Mont Chauve. We staan hier uitgebreid te praten met een hardloper, die hier alle bergen heeft gedaan, die wij ook 
met de GR 5, en de GR 52 hebben gelopen. Hij deed ze allemaal hardlopend. Ongelooflijk, hij legt enorme afstanden af in korte tijd. (Zonder rugzak). Bovenop is het schitterend picknicken met schitterend weer.

Dan volgt een lange, lange afdaling door een lang en laag dal met moerasjes. In Tra la Torre hebben we op het eind nog weer een flinke klim omhoog naar Tourette-Levens.


Voorlopig laten we het boekje even in de kast liggen. Dit is een leuk oefenrondje in het voorjaar.